ប្រវត្តិរបស់ក្រុម
ក្រុមធំ ធំ ជាដំបូងឡើយ គឺចាប់ផ្ដើមឡើងដោយប្រវត្តិរឿងមិត្តភាពដែលមានទំហំយ៉ាងធំធេងដ៏គួរស្ញើចសសើរមួយ ។
ជាចំណងមិត្តភាពរវាងអ្នកកាន់ហ្គីតាជនជាតិខ្មែរឈ្មោះ សុពណ៏ ដែលនិយាយភាសាបារាំង ហើយក៏ជាអ្នកដែលស្រលាញ់វប្បធម៌បារាំងផងដែរ និងម្នាក់ទៀតជាអតីតអ្នកលេងហ្គីតាឈ្មោះ ហ្សង់ ហ្វីលីព ដែលបានមកកាន់ទឹកដីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជានៅចុងឆ្នាំ 2002 ក្នុងគោលបំណងដើម្បីបង្រៀនភាសាបារាំង និងភាសាអង់គ្លេស ។
ក្នុងពេលដែល ហ្សង់ ហ្វីលីព ជួយបង្ហាត់បង្រៀនហ្គីតាដល់និសិ្សតខ្មែរដែលចាប់អារម្មណ៏ចង់ចេះចង់ដឹងពីរបៀបលេងហ្គីតានៅវិទ្យាស្ថានភាសាបរទេសនៃសកលវិទ្យាល័យភូមិភ្នំពេញ ។ ពេលនោះក៏មានសុពណ៏ ម្នាក់ដែរដែលជានិសិ្សតនៅទីនោះ ហើយដែលតែងតែមានក្តីសង្ឃឹមថាថ្ងៃណាមួយខ្លួននឹងអាចលេងហ្គីតាបានល្អ ។ សុពណ៏ បានចូលរួមក្នុងការក៏ហាត់រៀនជាមួយនិងនិស្សិតមួយចំនួនទៀតដែលមាន ហ្សង់ ហ្វីលីព ជាអ្នកជួយបង្ហាត់បង្ហាញ ។ នៅទីនេះហើយដែលតូឯកក្នុងសាច់រឿងទាំងពីរនេះបានជួបគ្នាជាលើកដំបូង ។ ការខិតខំនិងការចង់ចេះចង់ដឹងរបស់និស្សិតខ្មែរនៅទីនោះបានធ្វើអោយជនជាតិបារាំងរូបនេះរំជួលចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ហើយធ្វើអោយគេមានចិត្តចង់ជួយបណ្ដុះបណ្ដាលអោយចេះបង្កើតស្នាដៃនិងចេះសសេរនូវសាច់ភ្លេងដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់ ។
បន្ទាប់ពីបានស្គាល់គ្នាដោយការហាត់រៀនហ្គីតារួចមកនូវឆ្នាំ2003 ក្រុមដន្រ្តីដែលមានឈ្មោះថា វាលស្រែ បានចាប់កំណើតឡើង ។ ក្នុងក្រុមនេះមានសុពណ៌ ហ្សង់ ហ្វីលីព អ្នកទាំងពីរជាអ្នកលេងហ្គីតាដូចគ្នា ក្នុងនោះក៏មានអ្នកលេងហ្គីតាបាសនិងច្រៀងម្នាក់ទៀត ថែមទាំងអ្នកវាយស្គរជនជាតិបារាំងម្នាក់ទៀតផងដែរ ។
នៅចន្លោះខែ វិច្ឆិការ ឆ្នាំ2003 និងកញ្ញា ឆ្នាំ 2005 ក្រុមដន្រ្តីដែលមានឈ្មោះថា វាលស្រែ នេះបានចេញអាល់ប៊ុមរបស់ខ្លួនដែលមានជាពីរភាសា អាល់ប៊ុមទីមួយមានឈ្មោះថា ទេ ទេ ទេ ទេ...និង អាល់ប៊ុមទីពីរ ពិភពលោកជារបស់... ការថតនិងផលិតអាល់ប៊ុមនេះហ្សង់ ហ្វីលីព ដែលមានសុពណ៏ ចូលរួមផងដែរនោះបានខិតខំអស់ទាំងកំលាំងចិត្តនិងកំលាំងកាយ រីឯអ្នកឧបត្ថម្ភសំខាន់ដល់ក្រុមដន្រ្តីនេះក្នុងការផលិតជា CD គឺបានមកពីសំណាក់ស្ថានទូតបារាំងប្រចាំនៅកម្ពុជា មិនតែប៉ុណ្ណោះថែមទាំងជួយឧបត្ថម្ភអោយក្រុមដន្រ្តីនេះអាចធ្វើការប្រគុំភ្លេងនៅតាមទីកន្លែងផ្សេងៗនៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ ថែមទាំងតាមខេត្តមួយចំនួនទៀតផង ។
នៅចុងខែកញ្ញា ឆ្នាំ2005 ដំណើរផ្សងព្រេងរបស់ក្រុម វាលស្រែ បានត្រូវឃ្លាតចាកពីឆាកសិល្បៈដន្រ្តី មូលហេតុដោយអ្នកចំរៀងនិងលេងហ្គីតាបាសបានបញ្ចប់ការសិក្សានូវវិទ្យាស្ថានភាសាបរទេស ។ ដោយជាប់រវល់នឹងការងារនៅឯខេត្តសៀមរាប ពេលនោះធ្វើអោយការហាត់ភ្លេងនិងការសសេរអត្ថបទថ្មីៗមិនអាចបន្តទៅមុខទៀតបាន ។
នៅខែ តុលា ឆ្នាំ2005 សុពណ៌ ត្រូវចាកចេញពីមាតុភូមិមួយរយៈដើម្បីទៅហាត់រៀនមុខជំនាញខាងសោតទស្សន៏នៅទីក្រុងប៉ារីស ប្រទេសបារាំង ។ នៅពេលដែល សុពណ៌ ត្រលប់ពីប្រទេសបារាំងមកវិញនៅខែមករា 2006សុពណ៌ និង ហ្សង់ ហ្វីលីព បានឯកភាពគ្នាបង្កើតក្រុមថ្មីមួយទៀតដើម្បីបំពេញតាមតំរូវការប្រគុំដន្រ្តីនៅតាមខេត្តក្រុងសំខាន់ៗមួយចំនួននៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ។
ក្រោយមកក្រុមថ្មីក៏បានចាប់កំណើតឡើង ដោយមានអ្នកចំរៀងនិងអ្នកលេងហ្គីតាបាសថ្មីពីររូបចូលរួមផងដែរនៅក្នុងការថតអាល់ប៊ុមថ្មីឈ្មោះថាៈ យើងមិនមែនជាឆ្កែ ! : គឺជាអាល់ប៊ុមដែលពោរពេញទៅដោយអត្ថន័យក្ដៅគគុកដែលមាននៅក្នុងក្រុមថ្មីឈ្មោះ ទឹកម្ទេស ។ ការប្រគុំដន្រ្តីធ្វើឡើងជាញឹកញាប់នៅតាមបណ្ដាខេត្តក្រុងជាបន្តឥតឈប់ឈរ លើកចុងក្រោយបង្អស់នៃការប្រគុំដន្រ្តីគឺនៅពេលទិវាបុណ្យដន្រ្តីកាលពីឆ្នាំ 2006 ។ បន្ទាប់ពីការប្រគុំដន្រ្តីលើកចុងក្រោយនេះមក អ្នកលេងហ្គីតាបាសឈ្មោះ Pierre បានទទួលការងារថ្មីសំខាន់មួយនៅប្រទេស Argentine ដែលតំរូវអោយគាត់ចាកចេញពីទឹកដីនៃក្ដីសង្ឃឹមនេះដោយក្តីអាលោះអាល័យ ។
នៅរដូវក្ដៅឆ្នាំ 2006 សុពណ៌ និង ហ្សង់ ហ្វីលីព បានចូលរួមការងារជាមួយមជ្ឍមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាដែលមានឈ្មោះថា មជ្ឍមណ្ឌលបូផាណា ។
នៅរដូវធ្លាក់ខ្យល់ឆ្នាំ 2006 គឹជាវេនរបស់ ហ្សង់ ហ្វីលីព ដែលត្រូវត្រលប់ទៅស្រុកកំណើតនៅឯប្រទេសបារាំងដើម្បីជូបជុំគ្រួសារ ។ ពេលដែលហ្សង់ ហ្វីលីពត្រលប់មកវិញ មានសុពណ៌ នៅរងចាំយ៉ាងអន្ទះសារ និងដោយពោរពេញទៅដោយក្ដីសង្ឃឹមចំពោះគំរោងថ្មីក្នុងការបង្កើតក្រុមថ្មីមួយទៀតដែលមានដន្រ្តីករបីនាក់ដូចក្រុម Nirvana, The Police, ZZ Top, Therapy ជាដើម ។ ហ្សង់ ហ្វីលីព បានសំរេចចិត្តទុកហ្គីតារបស់ខ្លួនមួយឡែកសិនដោយចាប់យកការលេងស្គរជំនួសវិញ ។ ពីមុន ហ្សង់ ហ្វីលីព ធ្លាប់បានលេងស្គរបានមួយរយៈខ្លីជាមួយក្រុមដន្រ្តី Grabuge ក្នុងឆ្នាំ2006ដែលអ្នកលេងភ្លេងសុទ្ធសឹងតែជាគ្រូបង្រៀននៅសាលាភាសាបារាំង លីសេដេកាត ។ ក្រុមដន្រ្តី Grabuge ធ្លាប់បានទទួលជោគជ័យក្នុងឱកាសទិវាដន្រ្តីឆ្នាំ2006រួចមកហើយបន្ទាប់ពីបានចេញអាល់ប៊ុមរបស់ខ្លួនមក ។ Phnom Penh Musette.
ដោយក្តីស្រលាញ់នូវវិស័យភ្លេងដ៏លើសលប់និងចង់អោយវប្បធម៌មួយនេះមានដំណើរការទៅមុខជាបន្តទៀតនោះ សុពណ៌ និង ហ្សង់ ហ្វីលីព បានជ្រើសរើស ណាឡែន ដែលជាមិត្តរួមថ្នាក់របស់សុពណ៌ អោយចូលរួមក្នុងដំណើរការនេះ ។ ណាឡែន ដែលធ្លាប់បានប្រឡូកក្នុងការចេញទៅ សំដែងដន្រ្តីនៅតាមខេត្តក្រុងនានាជាមួយនឹងក្រុមទឹកម្ទេស រួចមកហើយខ្លះនោះ ក៏មានការរីករាយក្នុងចិត្តយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការចូលរួមជាមួយពួកគេ ។ ម៉្យាងវិញទៀតនេះជាក្តីស្រម៉ៃដ៏ផ្សងព្រេងមួយរបស់ណាឡែន ដែលសង្ឃឹមថានឹងមានថ្ងៃណាមួយនាងអាចចូលរួមជាសមាជិកដន្រ្តីករមួយរូប ។ ហ្គីតាជាឧបករណ៏ដំបូងរបស់ណាឡែន ក្រោយមកដោយអ្នកលេងហ្គីតាបាសរបស់ក្រុមទឹកម្ទេស ចាកចេញពីស្រុកខ្មែរទៅហើយនោះ ជាឧកាសដែលណាឡែនបានចាប់ផ្ដើមកាន់យកហ្គីតាបាសវិញម្ដង ។ បន្ទាប់មកនាងបានចាប់ផ្ដើមរៀនដោយយកចិត្តទុកដាក់ព្យាយាមបំផុត មិនយូរប៉ុន្មាន ណាឡែនក៏ចាប់អាចប្រគុំជាក្រុមបាន ។
នៅថ្ងៃ 31 ធ្នូ ឆ្នាំ2006 បន្ទាប់ពីបានវឹកហាត់ប្រគុំភ្លេងអស់រយៈពេលជាច្រើនសប្ដាហ៏រួចមក ក្រុមធំ ធំជាក្រុមភ្លេងដែលមានសាច់ភ្លេងកន្រ្តាក់អារម្មណ៏ខ្លាំងៗ និងមានដន្រ្តីករថ្មីមួយរូបថែមទៀត ក៏បានធ្វើការប្រគុំភ្លេងជាលើកទីមួយរបស់ខ្ឡួននៅហាងមួយដែលមានឈ្មោះថា Zeppelin Caféហើយក៏បានបន្តដំណើរក្នុងជួរសិល្បៈខ្មែរជាបន្តបន្ទាប់មកទៀត ។